“Pure hartpop” waarin de poëtische klanken van Silvio Rodríguez & heldere melancholie van Luc De Vos weerklinken
De Kleine Boterhammen: Nederlandstalige middagconcerten in een intieme setting
In 2026 schittert ons zomerfestival Boterhammen In Het Park uitzonderlijk door afwezigheid, om in de zomer van 2027 sterker dan ooit terug te keren. Daarom lanceren we De Kleine Boterhammen: een bescheiden alternatief dat in de tussentijd jong, okselfris Nederlandstalig talent alle kansen geeft. En dat met het oog op doorgroei naar ‘De Grote Boterhammen’ in de befaamde kiosk in hartje Warandepark.
Van september 2026 tot juni 2027 organiseren we elke laatste donderdag van de maand een gratis namiddagconcert in het vernieuwde AB Salon. Iedereen is welkom om te komen lunchen en tegelijk te genieten van fijne muziek van eigen bodem. Wij voorzien kleine boterhammekes om te nuttigen, met in het aanbod ook de favoriete boterham van de artiest die die middag ten dans speelt.
Verwacht dit najaar alvast: zanger/pianist FULCO (De Beren Gieren, BeraadGeslagen), de cynisch-vrolijke levenskunstenaar Frans Kalf, kleinkunstvernieuwer Camilo Donoso alsook Mooneye-frontman Michiel Libberecht, die zich voor het eerst aan het Nederlands waagt.
Camilo Donoso
Fris gezicht, oeroud concept. De met Chileense roots gezegende Camilo Donoso duikt diep in zijn buik en haalt eruit wat wij allen voelen. Hoogst persoonlijk en daarom universeel. Zijn debuut Music voor de Jeugd verscheen in 2025 en bulkt van de ‘hartpop’.
“De simpelste manier om mijn muziek te omschrijven, is dat het gewoon pop uit het hart is. Het is voor mij de meest eerlijke muziek die ik tot nu toe heb gemaakt. Het blijft pop, maar wel met een oprechtheid die heel dicht bij mezelf ligt”, vertelt Donoso. Als twee grootste inspiratiebronnen haalt hij Silvio Rodríguez en Luc De Vos aan.
Donoso: “Silvio Rodríguez is een Cubaanse zanger en muzikant. Men zou hem een singer-songwriter kunnen noemen, maar eigenlijk is hij vooral een folklorezanger, die met klassieke gitaar prachtige, poëtische liederen maakt. Zijn muziek uit de jaren 70, 80 en 90 heeft landen weten te verbinden en doet dat vandaag nog steeds. Mijn vader heeft me met zijn muziek laten kennismaken. Rodríguez' liederen, met die zachte gitaar en diepzinnige teksten, raken me nog altijd enorm. Dat is de Zuid-Amerikaanse kant die ik meedraag in mijn muziek.”
“Langs de andere kant is er de Belgische invloed, waar ik op een heel andere maar even diepe manier door geraakt word, vooral door het werk van Luc De Vos. De manier waarop hij schreef, tegelijk helder en toch mysterieus, vind ik geweldig. Zijn teksten ontroeren me nog altijd, net zoals zijn manier van denken en kijken naar de wereld. Die twee invloeden verschillen sterk in stijl, in taal, in sfeer, maar ze raken me op een gelijkaardige manier. Ik hoop dat er in mijn eigen muziek iets van allebei terug te horen is.”
Met de steun van de Vlaamse Overheid